Al utilizar este sitio web, usted acepta que utilicemos cookies. Puede encontrar más información en la política de privacidad.

Deutsche Tageszeitung - Πότσνταμ, ο δήμαρχος Mike Schubert, ο εκπρόσωπος Τύπου του δημαρχείου Mike Brunzlow και 55 ευρώ για τρία λεπτά

Πότσνταμ, ο δήμαρχος Mike Schubert, ο εκπρόσωπος Τύπου του δημαρχείου Mike Brunzlow και 55 ευρώ για τρία λεπτά

AUTOMóVIL 21.07.2022
Πότσνταμ, ο δήμαρχος Mike Schubert, ο εκπρόσωπος Τύπου του δημαρχείου Mike Brunzlow και 55 ευρώ για τρία λεπτά
Πότσνταμ, ο δήμαρχος Mike Schubert, ο εκπρόσωπος Τύπου του δημαρχείου Mike Brunzlow και 55 ευρώ για τρία λεπτά

Ο Τύπος συχνά αναφέρεται σε κραυγαλέα ανικανότητα, σε σκάνδαλα στις δημόσιες αρχές και σε ένα υπηρεσιακό άλογο που κλαψουρίζει. Οι εκθέσεις αυτές είναι συχνά προς όφελος και προς όφελος του κοινού.

Ο νόμος του Βρανδεμβούργου για τον Τύπο (Brandenburgisches Landespressegesetz - BbgPG), της 13ης Μαΐου 1993, ορίζει στην παράγραφο 3 σχετικά με το θέμα: Δημόσια αποστολή του Τύπου: "Ο Τύπος εκπληρώνει δημόσια αποστολή, ιδίως με την προμήθεια και τη διάδοση ειδήσεων, τον σχολιασμό, την κριτική ή την άλλη συμβολή στην ελεύθερη διαμόρφωση της ατομικής και δημόσιας γνώμης. Από την άποψη αυτή, προστατεύει θεμελιωδώς έννομα συμφέροντα κατά την έννοια του άρθρου 193 του Ποινικού Κώδικα."

Tamaño del texto:

Το Πότσνταμ, η πρωτεύουσα του Βρανδεμβούργου, έχει 183.154 κατοίκους (τον Δεκέμβριο του 2021), καθώς και 16 εντυπωσιακά κάστρα, παλάτια και υπέροχα κτίρια- για να δουν αυτά τα υπέροχα κάστρα, οι τουρίστες πρέπει να σταθμεύουν τα αυτοκίνητα και τα λεωφορεία τους στην πόλη.

Από τον Νοέμβριο του 2021, ο Mike Schubert (SPD) είναι δήμαρχος του Πότσδαμ και λαμβάνει 10.786,67 ευρώ μηνιαίως (βαθμός Β7) από τους πολίτες, συν τυχόν αποζημίωση για τα έξοδα κίνησης και ένα εταιρικό αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα οι πολίτες του Πότσδαμ να ισχυρίζονται ότι έχουν δει τον δήμαρχο Mike Schubert, ακόμη και σε περιόδους πληθωρισμού, με τη συνακόλουθη αύξηση των τιμών της βενζίνης και του ντίζελ, πιο πρόσφατα σε μια πολυτελή λιμουζίνα Audi A8, με σοφέρ. (Πηγή: https://www.gehaltsvergleich.com/news/was-verdient-eigentlich-ein-buergermeister)
Σε επόμενο άρθρο, θα εξετάσουμε λεπτομερέστερα τη χρήση εταιρικού αυτοκινήτου από τον Λόρδο Δήμαρχο Mike Schubert, τον πληθωρισμό και την ιδιωτική χρήση εταιρικών αυτοκινήτων.

Το σημερινό θέμα είναι μια πιθανή παράβαση στάθμευσης, η οποία μπορεί γρήγορα να κοστίσει 55,00 ευρώ στην πρωτεύουσα του κρατιδίου Πότσνταμ, όπως δείχνει η φωτογραφία του εξωφύλλου μας.
Ποια είναι όμως η διαφορά μεταξύ στάσης και στάθμευσης; Η στάση είναι μια σκόπιμη διακοπή της διαδρομής που δεν προκαλείται από την κατάσταση της κυκλοφορίας ή από μια διαταγή. Από την άλλη πλευρά, όποιος αφήνει το όχημά του χωρίς τη δυνατότητα άμεσης επέμβασης και απομάκρυνσης, ή σταματά για περισσότερο από τρία λεπτά, παρκάρει. Όποιος σταθμεύει σε πεζόδρομο ή ποδηλατόδρομο υπόκειται σε πρόστιμο 55,00 ευρώ.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο υπάλληλος του τμήματος 3211 (ομάδα εργασίας επιθεώρησης υπηρεσίας πεδίου) της κρατικής πρωτεύουσας Πότσνταμ κατέγραψε ακόμη και τις θέσεις των βαλβίδων, αναρωτιέται κανείς, ήταν τώρα στάση ή στάθμευση; Μετά την επιθεώρησή μας στον φερόμενο ως τόπο του εγκλήματος, ο επιμελής υπάλληλος της Υπηρεσίας Επιθεώρησης Πεδίου του Δήμου θα έπρεπε οπωσδήποτε να δει τον οδηγό του οχήματος, διότι η καταγραφή και η σημείωση των θέσεων των βαλβίδων δεν μπορεί να γίνει σε λίγα δευτερόλεπτα, και το αν ένα "παρκάρισμα" μόνο "τριών λεπτών" είναι πράγματι "παρκάρισμα" και όχι στάση περιγράφεται σαφώς στον κατάλογο των προστίμων...

Η ανακοίνωση του δημοσιογραφικού μας άρθρου για το θέμα αυτό κάλεσε στο προσκήνιο τον εκτελούντα χρέη επικεφαλής του γραφείου Τύπου της κρατικής πρωτεύουσας Jan Brunzlow, ο οποίος μας έγραψε χθες, Τετάρτη 20 Ιουλίου 2022 στις 17:38: "Είναι λυπηρό το γεγονός ότι εσείς ή δημοσιογράφοι από τη σύνταξή σας επανειλημμένα δεν μας περιγράφετε απλώς τα γεγονότα του θέματος και δεν κάνετε μια δημοσιογραφική έρευνα, όπως θα έκαναν τα σοβαρά μέσα ενημέρωσης, στην οποία μπορούμε να απαντήσουμε αναλόγως, όπως ορίζει η δημοσιογραφική υποχρέωση φροντίδας σύμφωνα με τον κώδικα τύπου".
Ο κ. Jan Brunzlow θα μπορούσε να ρωτήσει μια περιφερειακή εφημερίδα του Πότσδαμ που γνωρίζει καλά ότι αυτό δεν αναφέρεται ούτε κατά διάνοια λέξη προς λέξη στον κώδικα τύπου (ο οποίος δεν είναι νόμος, αλλά απλώς μια περιστασιακή οδηγία). Ο κ. Brunzlow θα πρέπει επίσης να έχει καλές επαφές στο νομικό επάγγελμα (RENO), οπότε η "αξιολόγηση" στο προαναφερθέν ηλεκτρονικό μήνυμα του εκτελούντος χρέη επικεφαλής του γραφείου Τύπου της πρωτεύουσας του κρατιδίου Πότσδαμ, Jan Brunzlow, ως εκπροσώπου Τύπου της πρωτεύουσας του κρατιδίου Πότσδαμ, φαίνεται καθόλου αμφίβολη. (Πηγή: https://www.presserat.de/pressekodex.html)

Το προαναφερθέν ηλεκτρονικό μήνυμα από τον εκτελούντα χρέη επικεφαλής του τμήματος Τύπου και επικοινωνίας της κρατικής πρωτεύουσας, Jan Brunzlow, προκαλεί επιπλέον έκπληξη, διότι σε σχέση με ένα σκάνδαλο που αφορά ένα βαριά ανάπηρο νήπιο με επίπεδο φροντίδας 5, δεν έχει ακούσει κανείς πολλά για δημοσιεύματα στον Τύπο στο παρελθόν, οπότε θυμίζουμε το σκάνδαλο αυτό εδώ: https://www.BerlinerTageszeitung.de/politik/89529-mike-schubert-brigitte-meier-ursula-nonnenmacher-oder-der-skandal-in-potsdam-um-ein-schwerbehindertes-kleinkind-und-seinen-kita-platz-2.html.

Όσον αφορά τα μέσα ενημέρωσης, πρέπει να επισημανθεί στο σημείο αυτό ότι το τοπίο των μέσων ενημέρωσης στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας έχει αλλάξει μαζικά! Σήμερα, ο αντίποδας της έντυπης εφημερίδας από περιβαλλοντικά επιβλαβές χαρτί είναι η παρουσία στο διαδίκτυο, η προσφορά για κινητά, οι ηλεκτρονικές εφημερίδες ή η παρουσία στον κοινωνικό ιστό.
Το 2012, η κυκλοφορία των έντυπων ημερήσιων εφημερίδων στη Γερμανία ήταν σημαντικά υψηλότερη από ό,τι σήμερα. Το 2021, οι στατιστικές προέβλεπαν ότι 11 εκατομμύρια έντυπες εφημερίδες θα εξακολουθούσαν να πωλούνται το 2022 - και αυτό θα ήταν το τέλος το 2034. Από τη σημερινή οπτική γωνία, το αποτέλεσμα για τις έντυπες εφημερίδες είναι ακόμη πιο καταστροφικό, διότι σύμφωνα με τους τρέχοντες υπολογισμούς των δημοσιογράφων, η τελευταία έντυπη ημερήσια εφημερίδα θα εκδοθεί ήδη το 2033, δηλαδή σε 11 χρόνια.
Σε αυτό το σημείο, έρχεται στο μυαλό μας ένα γραφικό ρητό: "Οι έντυπες εφημερίδες είναι χθεσινές ειδήσεις".

Η πληθωριστική πίεση αυξάνεται. Στη Γερμανία, πολλοί άνθρωποι ανησυχούν ότι θα μπορούν να αντέξουν οικονομικά όλο και λιγότερα- τον Ιούνιο του 2022, ο πληθωρισμός ήταν το εντυπωσιακό +7,6%, σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία. Ένα πρόστιμο 55,00 ευρώ για δήθεν στάθμευση σε λάθος σημείο φαίνεται ότι ήρθε την κατάλληλη στιγμή για το δημόσιο ταμείο. Το αν δικαιολογείται στην πόλη του Πότσνταμ, στην περιοχή ευθύνης του δημάρχου Μάικ Σούμπερτ (SPD), πρέπει τουλάχιστον να αμφισβητηθεί όσον αφορά τον κατάλογο των προστίμων, το αν 55,00 ευρώ θα ήταν πολλά για τον Μάικ Σούμπερτ με μηνιαίο μισθό 10.786,67 ευρώ, ο αναγνώστης μπορεί να το αποφασίσει μόνος του... 

Σύντομα θα αναφερθούμε σε μια σειρά από 10 (δέκα) άρθρα στον Τύπο για τα εργοτάξια του Πότσνταμ , τους αποκλεισμένους δρόμους, τις καθυστερήσεις στη συντήρηση του δήμου, την ιδιωτική χρήση των υπηρεσιακών αυτοκινήτων, τους εν ενεργεία διευθυντές και τη δημοσιογραφική τους ιστορία, συμπεριλαμβανομένων των επαφών που προέκυψαν με τον περιφερειακό Τύπο, τα ενοίκια στο Πότσνταμ, τους χρόνους αναμονής για τη χορήγηση άδειας διαμονής στο Πότσνταμ - για τους Ουκρανούς πρόσφυγες και, φυσικά, το Πότσνταμ ως πόλη του πολιτισμού και την προώθησή του.  (P.Vasilyevsky--DTZ)

Destacadas

Toyota bZ7: Lujo eléctrico en China

El Toyota bZ7 está revolucionando el segmento de las berlinas eléctricas de lujo en China. Desarrollado conjuntamente por Toyota y GAC, este sedán de cinco metros está reservado por ahora al mercado chino y mide unos 5.130 mm de longitud y 1.965 mm de anchura, dimensiones similares a las de un Tesla Model S. La gama arranca en 147.800 yuanes (aproximadamente 21.500 dólares o 19.900 euros) y llega a 199.800 yuanes según la versión.El bZ7 apuesta por la tecnología. Incorpora el sistema HarmonyOS 5.0 de Huawei en una pantalla táctil flotante de 15,6 pulgadas, un cuadro digital de 8,8 pulgadas y un head‑up display de 27 pulgadas. El control por voz reconoce distintas zonas y comandos, manteniendo botones físicos para funciones esenciales. El paquete de ayudas a la conducción R6 de Momenta combina LiDAR y 26 sensores para ofrecer navegación autopilotada en carretera y ciudad y estacionamiento automático sin cuotas de suscripción.El interior ofrece asientos ventilados, calefactados y con masaje; las plazas delanteras utilizan un diseño de gravedad cero para maximizar el confort. Una suspensión neumática de doble cámara con un sistema de pre‑escaneo de la carretera garantiza una conducción suave.

AC Schnitzer: Cuando los preparadores de culto se callan

El final anunciado de AC Schnitzer para el cierre de 2026 es mucho más que la desaparición de una marca conocida dentro del mundo del tuning. Es una señal de alarma con un alcance muy superior al de la comunidad de aficionados de BMW. Cuando una empresa que durante décadas simbolizó la preparación deportiva de BMW, las llantas forjadas, las mejoras de chasis, los sistemas de escape y una forma muy alemana de entender la pasión por la ingeniería deja de poder operar de manera rentable en Alemania, el asunto ya no afecta solamente a una firma concreta. Pasa a convertirse en una cuestión sobre el propio emplazamiento industrial y automovilístico de Alemania. Por eso AC Schnitzer se ha transformado en un caso emblemático: uno que refleja pérdida de competitividad, una estructura de costes cada vez más difícil de sostener y la impresión creciente de que la política reacciona tarde, con vacilación y sin la contundencia necesaria.Ahí reside precisamente la carga emocional del tema. AC Schnitzer nunca fue solo un vendedor de piezas. Representó toda una cultura de la personalización: una mezcla de cercanía estética a la fábrica y una dosis de rebeldía deportiva. Para muchos entusiastas de BMW, la marca formaba parte del paisaje automovilístico alemán: Aachen, BMW, ecos del automovilismo, programas completos de vehículo, llantas características, componentes aerodinámicos, aumentos de potencia y modelos especiales con una fuerte identidad propia. En ese sentido, el final de AC Schnitzer no es únicamente una historia de balances. También es la pérdida de un fragmento de identidad industrial.Las razones del cierre resultan especialmente reveladoras porque exponen exactamente la cadena de problemas de la que la industria alemana lleva años hablando. En el centro aparece una combinación tóxica de costes crecientes de desarrollo y producción, procedimientos de homologación lentos, presión competitiva internacional y cambios en la demanda. El punto más duro es la crítica a la duración del sistema alemán de aprobación. Si las piezas posventa llegan al mercado muchos meses después que las de los competidores extranjeros, un especialista de nicho pierde lo que más necesita: tiempo, visibilidad y margen. A esto se suman materias primas más caras, tipos de cambio volátiles, problemas con proveedores, aranceles en mercados importantes, un consumo contenido y el retroceso gradual del motor de combustión como núcleo simbólico de la cultura del tuning. AC Schnitzer no describe, por tanto, un problema aislado, sino una concentración de cargas estructurales.

Maybach: Entre el esplendor y un punto de inflexión

La nueva Mercedes-Maybach Clase S es mucho más que una puesta al día minuciosa de una gran berlina de lujo ya conocida. Llega en un momento en el que Mercedes está reforzando la parte más alta de su gama, renovando a fondo la Clase S y ampliando Maybach como un universo de lujo propio que ya no se limita a la berlina con chófer, sino que también abarca un SUV eléctrico y un roadster de carácter exclusivo. Por eso este modelo tiene un peso especial. La nueva propuesta quiere ser más digital, más personalizable y más visible en su lujo, sin renunciar a aquello que define a Maybach desde hace tiempo: silencio, espacio, comodidad y presencia.El diseño exterior deja clara esa intención desde el primer vistazo. La carrocería sigue siendo una figura imponente, de alrededor de 5,48 metros de longitud, pero ahora la puesta en escena es todavía más enfática. La parrilla crece, la luz se convierte en un recurso expresivo, los emblemas Maybach ganan protagonismo y las nuevas llantas refuerzan la sensación de autoridad visual. Incluso los detalles aparentemente menores, como las proyecciones al abrir la puerta o los matices en tono oro rosado dentro de los faros, transmiten la idea de que aquí el lujo no solo se posee, sino que se representa. Quien prefiera una lectura más oscura y más teatral también la encontrará. No es un diseño basado en la discreción, sino en el efecto calculado.En el interior, Mercedes deja todavía más clara su interpretación del lujo en 2026. La nueva Mercedes-Maybach Clase S incorpora el gran Superscreen, introduce MB.OS en el universo Maybach y combina el despliegue digital con una cuidada escenografía material. La zona trasera sigue siendo el auténtico corazón del coche. Los asientos Executive, la orientación al uso con chófer, el enorme espacio disponible, las pantallas posteriores de mayor tamaño y una larga lista de detalles de confort construyen la sensación de un salón privado sobre ruedas. Al mismo tiempo, Maybach se abre a una definición más amplia de la exclusividad. La presencia de un interior sin cuero, realizado con lino y poliéster reciclado, muestra que el lujo ya no se identifica únicamente con la opulencia tradicional, sino también con la selección de materiales, la textura y una individualización cuidadosamente diseñada.

El nuevo VLE eléctrico de Mercedes: ¿Precio y prestaciones?

Mercedes no se limita a llevar la Clase V a la era eléctrica; está cambiando la naturaleza misma del modelo. Con el VLE, el conocido vehículo de pasajeros se convierte en algo mucho más cercano a una gran limusina sobre ruedas. Ahí reside el verdadero sentido de este relanzamiento. A partir de ahora, Mercedes separará con más claridad el VLE, situado en una órbita próxima a la Clase E, del todavía más lujoso VLS, llamado a ocupar la parte más alta de la gama. El reinicio, por tanto, no mira solo a las familias europeas o a los traslados de hotel, sino a un mercado global en el que las grandes vans de lujo son desde hace tiempo un símbolo de estatus.El salto técnico está a la misma altura de esa ambición. El VLE estrena una arquitectura eléctrica específica para vans y reúne precisamente los elementos con los que Mercedes quiere asociar hoy sus productos más refinados: sistema de 800 voltios, carga ultrarrápida, suspensión neumática, eje trasero direccional, un puesto de conducción mucho más digital y un habitáculo que quiere sentirse más como una sala privada que como una furgoneta tradicional. Hasta ocho plazas, una zona trasera muy configurable, mucho espacio útil y una capacidad de remolque notable quieren demostrar que esto no es solo una puesta en escena. Mercedes aspira a borrar el viejo compromiso: que el coche pueda ser a la vez shuttle ejecutivo, vehículo familiar, automóvil de viaje y objeto de prestigio.Por eso la autonomía se convierte en la gran prueba de credibilidad. Sobre el papel, el conjunto impresiona: batería grande, plataforma eléctrica moderna, buena aerodinámica, carga rápida y una clara voluntad de transmitir solvencia en trayectos largos. Todo ello respalda la idea de que la cifra oficial no es solo un recurso publicitario. Aun así, sería un error leerla como una garantía de uso real en cualquier circunstancia. Un vehículo de este tamaño parte ya de un peso muy elevado en vacío, y las versiones más pesadas aumentan todavía más la masa total. Si a eso se suman pasajeros, equipaje, frío, climatización, llantas grandes y ritmos altos en autopista, la cifra homologada caerá de forma inevitable. El VLE no derrota a la física; lo que hace es demostrar hasta qué punto la tecnología actual puede amortiguar los inconvenientes clásicos de un eléctrico grande.

Tamaño del texto: